2016 yapımı Passengers, bilim kurgu ile romantik dramı ustalıkla harmanlayan ve izleyiciyi derin düşüncelere sürükleyen bir film. Yönetmen koltuğunda Morten Tyldum'ın oturduğu yapım, uzak bir koloni gezegenine yolculuk eden Avalon adlı uzay gemisinde geçiyor. Teknik bir arıza sonucu hiperuyku kabininden 90 yıl erken uyanan Jim Preston (Chris Pratt), devasa gemide tamamen yalnız kalır. Aylarca süren çaresizlik ve yalnızlıkla boğuşan Jim, bir süre sonra uyuyan yolculardan birini, yazar Aurora Lane'i (Jennifer Lawrence) uyandırmaya karar verir. Bu karar, hem kendi vicdanıyla hem de Aurora ile kurduğu ilişkiyle yüzleşmesine neden olacaktır.

Chris Pratt ve Jennifer Lawrence'ın olağanüstü kimyaları, filmin duygusal ağırlığını başarıyla taşıyor. Pratt, yalnızlığın ve pişmanlığın fiziksel ve psikolojik yükünü hissedilebilir şekilde aktarırken, Lawrence karakterinin gücünü, kırgınlığını ve nihayetinde insani anlayışını muhteşem bir incelikle yansıtıyor. Michael Sheen'in canlandırdığı android barmen Arthur ise filmin etik sorgulamalarına hafif bir mizah katarken aynı zamanda hikayeye derinlik kazandırıyor.

Passengers sadece görsel efektleri ve çarpıcı uzay gemisi tasarımıyla değil, ahlaki ikilemleri ve insan doğasına dair sorularıyla da iz bırakıyor. 'Yalnızlıkla başa çıkmak için bir başkasının hayatına müdahale etmek ne kadar ahlakidir?' sorusu, filmin kalbinde yer alıyor. Yönetmen Tyldum, gerilimi yavaş yavaş tırmandırarak izleyiciyi geminin sırları ve karakterlerin kaderi konusunda sürekli merakta tutmayı başarıyor. Son perdede yaşanan aksiyon dolu gerilim, ilişkinin karmaşıklığıyla birleşerek unutulmaz bir final sunuyor. Passengers, uzay boşluğunda geçen bir hayatta kalma ve aşk hikayesi arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken, düşündürücü ve sürükleyici bir film deneyimi vaat ediyor.