Jafar Panahi'nin yasaklara ve sürgüne meydan okuyarak çektiği 'No Bears' (Khers Nist), 2022 yapımı güçlü bir İran draması. Film, sınırın iki farklı tarafında, birbirine paralel ilerleyen iki aşk öyküsünü anlatıyor. Bir yanda, Türkiye-İran sınırındaki bir köyde, geleneksel kurallar ve toplumsal baskılar arasında sıkışıp kalan genç bir çiftin imkansız aşkı var. Diğer yanda ise, yönetmen Jafar Panahi'nin kendisini oynadığı, sınırın öteki yakasında (Türkiye'de) bir pasaport kaçakçılığı planı için bekleyen ve bu bekleyiş sırasında ilişkisi sınanan bir çiftin hikayesi yer alıyor.

Panahi, hem filmin yönetmeni hem de başrolü olarak otobiyografik bir katman ekliyor. Gerçek hayatta film çekme yasağı ve ev hapsi gibi baskılarla mücadele eden sanatçı, bu filmde de benzer temaları işliyor. Köydeki batıl inançlar, 'ayıların' varlığına dair korkular ve dedikodular, aslında daha büyük bir gerçekliğin metaforu: sansür, gözetim ve bireyin özgürlüğüne ket vuran her türlü iktidar mekanizması.

Oyunculuklar doğal ve içten. Panahi'nin kendi performansı sakin ama derin bir hüzün barındırıyor. Diğer oyuncular, özellikle köydeki genç çifti canlandıranlar, toplumsal baskıyı mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Görüntü yönetimi, sınır bölgesinin kasvetli ve izole atmosferini seyirciye hissettirmeyi başarıyor.

'No Bears', sadece bir aşk filmi değil; aynı zamanda sanat, özgürlük, sınırlar (hem coğrafi hem de metaforik) ve insanın korkuları üzerine derinlemesine düşündüren bir yapım. Panahi'nin sinema aracılığıyla direnişinin bir devamı niteliğinde. İran sinemasının gücünü ve dünya sinemasındaki önemini merak eden, politik alt metinleri olan samimi hikayelerden hoşlanan her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir film.