Jacques Tati'nin hem yönettiği hem de başrolünde yer aldığı 1958 yapımı Mon oncle (My Uncle), modern yaşamın absürtlüklerini zarif bir mizahla ele alan bir komedi klasiğidir. Film, naif ve doğal dünyasında mutlu mesut yaşayan Mösyö Hulot'nun, ablası ve eniştesinin ultra-modern, teknoloji düşkünü, steril evine yaptığı ziyaretleri konu alır. Eniştesi M. Arpel'in, her şeyin otomatik ve 'verimli' olduğu bu yapay dünya, Hulot için tam bir kabustur. Tati, bu iki dünya arasındaki tezadı, diyaloglardan çok görsel şakalar ve ustaca kurgulanmış komedi setleriyle anlatır, sessiz film geleneğine saygı duruşunda bulunur.

Jacques Tati'nin Hulot karakteri, sakarlığı ve iyi niyetiyle seyirciyi hemen kendine bağlar. Oyunculuğu, abartıya kaçmadan, fiziksel komedinin inceliklerini sergiler. Jean-Pierre Zola (M. Arpel) ve Adrienne Servantie (Mme. Arpel) ise modernite tutkusu içindeki bu çifti, soğuk ve mekanik tavırlarıyla mükemmel canlandırırlar. Yönetmen Tati, her karesini özenle düzenler; Arpeller'in evindeki abartılı modern eşyalar ve garip bahçe düzenlemesi, filmin başlıca mizah kaynaklarından biridir.

Mon oncle, sadece komik bir film değil, aynı zamanda 1950'lerin tüketim toplumuna ve teknolojiye körü körüne bağlanmaya yönelik keskin bir eleştiridir. Film, insani sıcaklığın ve spontaneliğin, soğuk verimlilik ve gösterişten nasıl daha değerli olduğunu gösterir. Görsel zenginliği, yaratıcı komedi anlayışı ve zamanının ötesindeki temalarıyla izlenmeyi hak eden bir başyapıttır. Mizah ve derinliği bir araya getiren bu özgün filmi Türkçe altyazılı olarak mutlaka izlemelisiniz.