2016 yapımı Jackie, yönetmen Pablo Larraín'in kamerasından, Amerikan tarihinin en trajik olaylarından birinin ardındaki insani boyutu ele alıyor. Film, 22 Kasım 1963'te Dallas'ta Başkan John F. Kennedy'ye düzenlenen suikastın hemen sonrasında, First Lady Jacqueline Kennedy'nin (Natalie Portman) yaşadığı şok, yas ve karmaşık duygulara odaklanıyor. Olayın hemen ertesinde, bir taraftan kendi acısıyla ve iki küçük çocuğunu teselli etmekle uğraşırken, diğer taraftan kocasının nasıl anılacağına dair bir tarih yazma mücadelesi verir.

Natalie Portman, Jacqueline Kennedy rolüyle adeta bedenine ve ruhuna giriyor. Aksanı, duruşu, o incelikli ama bir o kadar da güçlü tavrıyla izleyiciyi etkileyen bir performans sergiliyor. Bu rolüyle En İyi Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü'ne aday gösterilen Portman, karakterin kamusal ve özel yüzü arasındaki gerilimi ustalıkla yansıtıyor. Peter Sarsgaard'ın Robert F. Kennedy, Greta Gerwig'nin Nancy Tuckerman ve Billy Crudup'ın gazeteci rolündeki performansları da filmin dramatik dokusunu güçlendiriyor.

Film, geleneksel bir biyografiden ziyade, bir insanın travma karşısındaki psikolojik portresini çiziyor. Larraín, dar bir zaman diliminde, Jackie'nin hafıza dalgaları arasında gezinerek, onun kırılganlığını ve aynı zamanda ne kadar dirençli olduğunu gösteriyor. Özellikle Beyaz Saray'daki yalnız gezinme sahneleri ve ünlü televizyon turu sekansları, karakterin iç dünyasını anlamamızı sağlayan unutulmaz anlar.

Jackie, sadece tarihi bir figürün hikayesini değil, bir yas sürecini, medya baskısını ve bir efsanenin nasıl inşa edildiğini incelikli bir şekilde işliyor. Görsel estetiği, kostümleri ve çarpıcı müzikleriyle de izleyiciyi 1960'ların o kasvetli atmosferine taşıyor. Tarihe ve insan psikolojisine ilgi duyanlar için mutlaka izlenmesi gereken, derinlikli ve sarsıcı bir sinema deneyimi sunuyor.